به گزارش روابط عمومی پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم، جلسه ماهانه کنفرانس تیروئید، یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ با حضور اساتید و متخصصان گروه‌های گوش و حلق و بینی، پزشکی هسته‌ای، جراحی عمومی، آسیب‌شناسی و همچنین دستیاران و دانشجویان در سالن همایش‌های این پژوهشکده برگزار شد..

در این نشست، دکتر نغمه حبیبی، دستیار فوق‌تخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم، دو کیس بالینی پیچیده را ارائه و رویکردهای تشخیصی و درمانی آن‌ها را تشریح کرد..

مدیریت متاستاز استخوانی در کارسینوم فولیکولار

دکتر حبیبی در تشریح کیس نخست، بیماری ۶۰ ساله را معرفی کرد که با سابقه کارسینوم پاپیلری تیروئید تومورهای دیگر، اکنون با توده ساکرال و متاستاز کارسینوم فولیکولار (FTC) مراجعه کرده است.

وی با اشاره به اهمیت تمایز مسیرهای متاستاتیک گفت: کارسینوم فولیکولار تیروئید اغلب از راه خونی به ریه‌ها و استخوان‌ها گسترش می‌یابد. در مواجهه با متاستاز استخوانی مخرب، رویکرد چندوجهی شامل پرتودرمانی خارجی (EBRT) برای کنترل درد، استفاده از داروهای هدفمند استخوانی نظیر زولدرونیک اسید یا دنوزوماب برای کاهش حوادث اسکلتی، و در صورت نیاز، داروهای سیستمیک مانند لِنواتینیب یا سورافنیب در موارد مقاوم به ید، ضروری است.

اهمیت تشخیص همزمان کارسینوم مدولاری و پاپیلری

در بخش دوم این نشست، دکتر حبیبی به بررسی موردی خانم ۵۴ ساله‌ای پرداخت که در پیگیری‌های بالینی، ابتلای همزمان به کارسینوم مدولاری (MTC) در لوب چپ و کارسینوم پاپیلری (PTC) در لوب راست تیروئید در وی تشخیص داده شده بود.

این دستیار فوق‌تخصص با تأکید بر ضرورت دقت در پاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی (IHC) برای تفکیک این دو نوع تومور، تصریح کرد: مدیریت درمانی در چنین مواردی عمدتاً بر اساس MTC هدایت می‌شود، زیرا این تومور به دلیل تمایل بیشتر به درگیری غدد لنفاوی، تعیین‌کننده پیش‌آگهی بیماری است.

وی افزود: پس از جراحی، اندازه‌گیری مستمر کلسی‌تونین و CEA مبنای تصمیم‌گیری‌های درمانی است. همچنین انجام تست ژرم‌لاین RET برای تمامی بیماران مبتلا به MTC الزامی است تا احتمال وجود سندرم‌های ارثی نظیر MEN2 بررسی شود.

دکتر حبیبی در پایان بر اهمیت پیگیری بلندمدت بیماران با استفاده از مارکرهای بیوشیمیایی و تصویربرداری و لزوم اتخاذ رویکردهای درمانی فردی‌شده تأکید کرد.