بررسی سه مورد پیچیده سرطان پاپیلری تیروئید در کنفرانس ماهیانه پژوهشکده غدد
جلسه ماهانه کنفرانس تیروئید پژوهشکده غدد درونریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران با ارائه سه مورد بالینی چالشبرانگیز از بیماران مبتلا به سرطان پاپیلری تیروئید (PTC) همراه با متاستاز ریوی و بیماری عودکننده برگزار شد.
به گزارش خبرنگار روابط عمومی پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی ایران، جلسه ماهیانه کنفرانس تیروئید پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم، روز یکشنبه ۱۱ مردادماه، با ارائه سه مورد بالینی چالش برانگیز از بیماران مبتلا به سرطان پاپیلری تیروئید (PTC) همراه با متاستاز ریوی و بیماری عودکننده، توسط نغمه حبیبی، فوق تخصص غدد در سالن همایشهای پژوهشکده برگزار شد.
در این نشست، آخرین رویکردهای تشخیصی و درمانی از جمله درمان با ید رادیواکتیو، جراحی مجدد، درمانهای هدفمند با داروهایی مانند Lenvatinib و اهمیت رویکرد چندتخصصی در مدیریت این بیماریها مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
همچنین در این نشست علمی، نغمه حبیبی، فوق تخصص غدد درون ریز و متابولیسم، به بررسی سه مورد بالینی پیچیده از بیماران مبتلا به سرطان پاپیلری تیروئید (PTC) پرداخت. طبق آخرین رهنمودهای انجمن تیروئید آمریکا (ATA)، سرطان پاپیلری شایعترین نوع سرطان تیروئید است که معمولاً رشد آهستهای داشته و پیش آگهی خوبی دارد، اما میتواند به غدد لنفاوی گردن و ارگانهای دورتر مانند ریه ها متاستاز دهد .
بررسی موارد بالینی و راهکارهای درمانی
حبیبی در ابتدا به شرح حال دو بیمار مبتلا به PTC با متاستاز ریوی پرداخت. در مورد اول، خانم ۲۸ ساله ای که با علائم تنگی نفس و سرفه مراجعه کرده بود، و در مورد دوم، آقای ۷۲ ساله ای با سابقه طولانی بیماری و جراحی قلب، یافته های تصویربرداری و پاتولوژی حاکی از درگیری ریوی بود. در ادامه، سومین مورد به بیماری با سابقه ۱۴ ساله PTC و عود موضعی در غدد لنفاوی گردن اختصاص داشت.
در این جلسه، راهبردهای درمانی متناسب با وضعیت بیماری که به عنوان "RAI-Avid" (جذب کننده ید) یا "RAI-Refractory" (مقاوم به ید رادیو اکتیو) طبقه بندی می شوند، به تفصیل مورد بحث قرار گرفت . بر اساس مطالب ارائه شده، در بیمارانی که ضایعاتشان ید رادیواکتیو جذب میکند، به ویژه در موارد متاستازهای ریوی میکروندولار، درمان با ید رادیواکتیو (RAI) گزینه درمانی مؤثری محسوب میشود.
با این حال تأکید شد که در بیماری که به درمان با ید رادیواکتیو مقاوم باشد و بیماری از نظر بالینی پیشرفت یا علامت دار داشته باشد، شروع درمان سیستمیک ضروری است . در این راستا، داروی Lenvatinib به عنوان یکی از گزینه های خط اول ترجیحی در درمان سرطان تمایزیافته تیروئید مقاوم به ید معرفی شد که بر اساس نتایج کارآزمایی SELECT، منجر به بهبود قابل توجهی در بقای بدون پیشرفت بیماری میشود. همچنین بر نقش کلیدی آزمایش های مولکولی برای شناسایی جهش های قابل هدف مانند RET و NTRK جهت استفاده از درمانهای اختصاصی تر تأکید شد.
مدیریت عود و اهمیت پیگیری طولانی مدت
در خصوص بیمار سوم با عود موضعی بیماری، گزینه های مختلف درمانی از جمله جراحی مجدد (به عنوان درمان انتخابی برای ضایعات قابل رزکسیون)، درمان با ید رادیواکتیو (در صورت جذب) و روشهای جایگزین مانند فرسایش با فرکانس رادیویی (RFA) بررسی شد. اساتید حاضر بر اهمیت فردی سازی درمان بر اساس میزان گسترش بیماری، سرعت رشد تومور، شرایط بیمار و ترجیحات او تأکید کردند . همچنین بر لزوم پیگیری طولانی مدت بیماران مبتلا به سرطان تیروئید به دلیل احتمال عود بیماری حتی پس از سالها، با استفاده از اندازهگیری سطح تیروگلوبولین (Tg) و انجام سونوگرافیهای منظم، تأکید شد.


نظر دهید