دکتر فرحناز فرزانه در گفت‌وگو با خبرنگار روابط‌عمومی مرکز آموزشی درمانی شهید اکبرآبادی، اظهار کرد: در مسیر پیچیده درمان ناباروری، تشخیص دقیق وضعیت حفره رحم می‌تواند تفاوت میان شکست و موفقیت در کاشت جنین باشد.

این فوق‌تخصص نازایی افزود: امروزه روش سونوگرافی با کنتراست (SIS) به عنوان ابزاری کارآمد، جایگاه ویژه‌ای در شناسایی فاکتورهای رحمی و آماده‌سازی رحم برای بارداری پیدا کرده است.

وی با بیان اینکه یکی از چالش‌های اصلی در درمان ناباروری، وجود ضایعات بسیار کوچک در حفره رحم است که در سونوگرافی‌های معمولی قابل شناسایی نیستند، ادامه داد: روش SIS با دقت بسیار بالا قادر است پولیپ‌های اندومتر، فیبروم‌های ساب‌موکوزال و چسبندگی‌های داخل رحمی را حتی در ابعاد ۲ تا ۳ میلی‌متر آشکار کند.

این استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی ایران تصریح کرد: مزیت اصلی این روش در توانایی بالای آن در تشخیص افتراقی ضایعات پاتولوژیک است. SIS نسبت به سونوگرافی ترانس‌واژینال معمولی (TVS) دقت بسیار بالاتری دارد و می‌تواند به خوبی میان یک پولیپ ساده و هیپرپلازی فوکال اندومتر تفکیک قائل شود. این دقت تشخیصی پیش از آغاز فرآیند IVF، شانس موفقیت لانه‌گزینی و کاشت جنین  را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.

دکتر فرزانه در خصوص جایگاه SIS در مقایسه با سایر ابزارهای تشخیصی، گفت: اگرچه تصویربرداری رنگی رحم (HSG) همچنان استاندارد طلایی برای بررسی باز بودن لوله‌ها به شمار می‌رود، اما در بررسی جزئیات بافت اندومتر و حفره رحم، روش SIS عملکردی به مراتب دقیق‌تر داشته و درد کمتری را نیز به بیمار تحمیل می‌کند. همچنین با وجود استاندارد بودن هیستروسکوپی، SIS به عنوان یک اقدام غیرتهاجمی و اقتصادی، غربالگری بسیار مناسبی است که نیاز به انجام هیستروسکوپی‌های غیرضروری را به حداقل می‌رساند.

این فلوشیپ فوق‌تخصصی نازایی در پایان با تأکید بر اهمیت زمان‌بندی انجام این آزمون تشخیصی یادآور شد: برای دستیابی به دقیق‌ترین نتیجه، بهترین زمان انجام این سونوگرافی، فاز پرولیفراتیو زودهنگام سیکل قاعدگی روزهای ۵ تا ۱۰ سیکل است؛ چراکه در این بازه زمانی اندومتر در نازک‌ترین حالت خود قرار دارد و احتمال خطای تشخیصی ناشی از اشتباه گرفتن چین‌خوردگی‌های طبیعی رحم با پولیپ به حداقل می‌رسد.