مریم خاندانی، کارشناس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی ایران، در گفت‌وگو با روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی ایران، با اشاره به وضعیت مدیریت جمعیت سگ‌های ولگرد گفت: با وجود تغییرات و به‌روزرسانی‌های انجام‌شده در روش CNVR، متأسفانه تاکنون تغییر مثبت و معناداری در کنترل جمعیت و مدیریت سگ‌های بلاصاحب مشاهده نشده است. انتظار می‌رفت با اجرای صحیح اصول این برنامه، مشابه تجربه کشورهای موفق، پس از چند سال روند جمعیت سگ‌های بلاصاحب کاهشی شده و به مرحله کنترل برسد؛ اما از سال ۱۳۸۹ تاکنون نه‌تنها چنین نتیجه‌ای به دست نیامده، بلکه براساس آخرین آمارهای مرکز مدیریت بیماری‌های وزارت بهداشت، میزان حیوان‌گزیدگی و تعداد مراجعه به مراکز درمانی به دلیل گزش، روندی تصاعدی پیدا کرده است؛ به‌گونه‌ای که سازمان دامپزشکی کشور و وزارت بهداشت نیز دراین‌باره هشدار داده‌اند.

وی افزود: یکی از دغدغه‌هایی که همواره توسط همکاران شهرداری‌ها مطرح می‌شود، فقدان یک تشکیلات تخصصی برای مدیریت و اجرای برنامه CNVR است. بررسی الگوهای اجراشده در کشورهای موفق نشان می‌دهد وجود نهادی تخصصی مانند پلیس حیوانات، خدمات حیوانات یا مراکز مراقبت و کنترل حیوانات، نقش مؤثری در موفقیت این برنامه داشته است.

خاندانی ادامه داد: در الگوی مورداستفاده در ایران، مدلی کلی و جامع طراحی و وظایف میان نهادهای مرتبط تقسیم شده است. در چنین الگویی، وظایف مانند حلقه‌های یک زنجیره به یکدیگر وابسته‌اند و کم‌کاری، نقض وظایف یا بروز مشکل در عملکرد هر یک از دستگاه‌ها می‌تواند پیوستگی این زنجیره را مختل کند و مانع دستیابی به نتیجه مطلوب شود.

کارشناس دبیرخانه کارگروه سلامت و امنیت غذایی دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی ایران تأکید کرد: فعال‌سازی و تقویت مراکز عقیم‌سازی سگ‌های بلاصاحب باید در اولویت‌های اجرایی این برنامه قرار گیرد.