مرضیه روحانی، مسئول واحد آموزش و ارتقای سلامت مرکز بهداشت شمال‌غرب ۲، با اشاره به برگزاری کارگاه آموزشی «ارتباطات خطر و مشارکت اجتماعی (RCCE)» گفت: در این دوره، کارکنان با مفهوم ارتباطات خطر و مشارکت اجتماعی و اهمیت آن در زمان بروز مخاطرات و شرایط اضطراری سلامت آشنا شدند و درباره روش‌های برقراری ارتباط درست و مؤثر با مردم به گفت‌وگو با یکدیگر پرداختند.

وی افزود: در زمان بروز یک خطر یا بحران سلامت، مردم بیش از هر زمان دیگری به اطلاعات درست و به‌موقع نیاز دارند. کارکنان حوزه سلامت باید بتوانند این اطلاعات را ساده، روشن و قابل فهم به مردم منتقل کنند و به پرسش‌ها و نگرانی‌های آنها پاسخ دهند.

روحانی ادامه داد: در این کارگاه درباره موضوعاتی مانند ارتباط مؤثر با مردم در شرایط خطر، نقش مشارکت اجتماعی در مدیریت مخاطرات سلامت، شناسایی نیازهای اطلاعاتی گروه‌های مختلف جامعه، انتقال درست و به‌موقع پیام‌های سلامت و راه‌های جلب اعتماد مردم صحبت شد.

وی بیان کرد: در ارتباطات خطر، فقط انتقال پیام از سوی نظام سلامت به مردم اهمیت ندارد، بلکه باید به مردم هم فرصت داده شود تا پرسش‌ها و نگرانی‌های خود را مطرح کنند و در برنامه‌های سلامت مشارکت داشته باشند. این ارتباط دوطرفه می‌تواند به افزایش اعتماد و همراهی بیشتر مردم کمک کند.

مسئول واحد آموزش و ارتقای سلامت مرکز بهداشت شمال‌غرب ۲ همچنین به نقش شایعات و اطلاعات نادرست در شرایط بحرانی اشاره کرد و گفت: در زمان بروز مخاطرات سلامت، ممکن است اطلاعات نادرست و شایعات بیشتر شود. در چنین شرایطی، ارائه اطلاعات دقیق، ساده و به‌موقع می‌تواند به کاهش نگرانی مردم و جلوگیری از انتشار اطلاعات نادرست کمک کند.

وی با اشاره به نقش کارکنان بهداشت در ارتباط مستقیم با جامعه افزود: کارکنان مراکز بهداشت از مهم‌ترین حلقه‌های ارتباطی میان مردم و نظام سلامت هستند و مهارت آنها در گفت‌وگو و انتقال پیام‌های سلامت می‌تواند به مدیریت بهتر شرایط مختلف کمک کند.

روحانی ادامه داد: برگزاری این کارگاه فرصتی بود تا کارکنان با روش‌های ارتباط بهتر با مردم بیشتر آشنا شوند و برای شرایطی که نیاز به اطلاع‌رسانی سریع، دقیق و مناسب دارند، آمادگی بیشتری پیدا کنند. وی در پایان گفت: هدف از برگزاری این دوره، تقویت مهارت‌های ارتباطی کارکنان و افزایش توان آنها برای انتقال درست پیام‌های سلامت، پاسخگویی به نگرانی‌های مردم و جلب مشارکت جامعه در برنامه‌های سلامت بود.