دکتر آیناز بوستان در گفت‌وگو با خبرنگار روابط عمومی بیمارستان شهید اکبرآبادی اظهار کرد: میوم‌ها در واقع تومورهای خوش‌خیم بافت عضله صاف رحم هستند که به عنوان یکی از شایع‌ترین بیماری‌های حوزه زنان شناخته می‌شوند. بسته به محل قرارگیری این تومورها در بافت رحم، علائم متنوعی بروز می‌کند که می‌تواند کیفیت زندگی بیماران را تحت‌تأثیر قرار دهد.

وی  افزود: خونریزی‌های غیرطبیعی رحمی و بروز آثار فشاری در ناحیه لگن از جمله احساس سنگینی، تکرر ادرار و فشار بر مقعد، از شایع‌ترین شکایات بیماران است. همچنین میوم‌ها در مواردی که منجر به تغییر شکل حفره رحم شوند، می‌توانند با ایجاد اختلال در لانه‌گزینی جنین، زمینه‌ساز سقط یا ناباروری در بانوان شوند.

این فلوشیپ لاپاراسکوپی درباره مسیر تشخیص این بیماری گفت: برای شناسایی دقیق محل و ابعاد میوم‌ها، سونوگرافی ترانس‌واژینال و سونوگرافی با تزریق سالین یا SIS از روش‌های تشخیصی ارجح و کارآمد محسوب می‌شوند. در موارد پیچیده‌تر نیز تصویربرداری ام‌آر‌آی (MRI) لگنی می‌تواند اطلاعات تکمیلی ارزشمندی برای اتخاذ تصمیم درمانی صحیح در اختیار تیم پزشکی قرار دهد.

دکتر بوستان یادآور شد: انتخاب استراتژی درمانی کاملاً به سن بیمار، شدت علائم و شرایط بالینی فرد بستگی دارد. این فرآیند از پیگیری‌های دوره‌ای و تحت نظر گرفتن بیمار آغاز شده و تا درمان‌های دارویی و در نهایت مداخلات جراحی متغیر است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: با توجه به گستردگی روش‌های درمانی، توصیه می‌شود بانوان در صورت مشاهده هرگونه علائم مشکوک، با مراجعه به پزشک متخصص زنان، نسبت به دریافت برنامه درمانی اختصاصی اقدام کنند، چرا که تعامل مستمر میان بیمار و پزشک، کلید اصلی کنترل و درمان موفق میوم‌های رحمی است.